Groene tuinen op hoogte: het deklandschap van Aan de Kade fase 2

19 februari '26

In Lierkwartier Aan de Kade fase 2 wordt de beschikbare buitenruimte zo slim mogelijk benut. Beneden in de parkeergarage is plek voor de auto en daarboven ligt een groen dek. Op dit dek ontspannen bewoners in hun eigen achtertuin of ontmoeten ze elkaar in de gezamenlijke buitenruimte. In Aan de Kade fase 2 vind je geen parkeergarage met wat groen erop, maar een echte tuin op hoogte. Compleet met beplante tuin, beschutte zitplekken en veel ruimte om buiten te leven. “Het is hier niet of-of, maar en-en”, aldus landschapsarchitect Kevin van Leeuwen.

Wat maakt deze dektuinen bijzonder?

“Mensen willen een fijne buitenruimte, maar ook gewoon de auto voor de deur parkeren”, weet Van Leeuwen. Gezien de beperkte ruimte was één oplossing de beste: alle tuinen op een dek. “Onder parkeren en boven recreëren zie je steeds vaker bij woningen.” In Aan de Kade fase 2 is gekozen voor de variant waar bewoners parkeren op de begane grond (maaiveld) en de dektuinen erboven liggen. Volgens Van Leeuwen is met name het gat in het dek een uniek element. “Dit zorgt voor daglicht in de garage én ruimte om hoge bomen te planten.” Die bomen staan dus niet op het dek, maar in de vruchtbare Westlandse grond in de garage.

Van schets naar ontwerp: een zoektocht

Om tot dit ontwerp te komen ging Van Leeuwen niet over een nacht ijs. “In eerste instantie wilden we een soort park creëren. Met beperkte ruimte voor privé-tuinen. Nou, daar kwamen we vrij snel van terug. Westlanders wensen een zo groot mogelijke eigen buitenruimte.” Het compromis: ruime terrassen voor bewoners van de grondgebonden woningen én een aantrekkelijke gezamenlijke binnentuin voor mensen uit de appartementen. “De tuinen zijn echt een stuk groter geworden ten opzichte van mijn eerste tekening en de sfeer van het park blijft bestaan in de openbare ruimte.”

Privé, semi-privé en gemeenschappelijk

Hoe werkt dat compromis dan in de praktijk? “We hebben gelaagdheid gecreëerd”, legt de landschapsarchitect uit. “Er komt een mix van gedeelde ruimte, semi-privé en privé. Die zones lopen subtiel in elkaar over. Maar er is een duidelijke buffer tussen privéterras en gezamenlijk gebied in de vorm van tegels.” Ondanks genoeg privéruimte staat ontmoeten centraal. In Lierkwartier Aan de Kade fase 2 vind je geen poortjes, hekjes of schuttingen. Wel vind je subtiel vormgegeven nisjes, waar buren elkaar tegenkomen en groeten. Volgens Van Leeuwen hoeven de bewoners met een privé buitenruimte niet bang te zijn voor weinig privacy. “De tuinen liggen achter hagen in verhoogde bakken en pergola’s zorgen voor extra beschutting.”

Materialen en inrichting: tegels en geen gras

Bewoners krijgen een gebruiksklare tuin. Compleet betegeld en voorzien van plantenbakken. “Je hebt na het ontvangen van de sleutel direct een eigen tuin waar je lekker beschut kan zitten. Je kan het zelf nog aanvullen met bijvoorbeeld meubilair en potten. Bedenk wel, de plantenbakken gaan al snel 40 centimeter de hoogte in en zorgen dus voor een erfafscheiding.” Dat geldt ook voor de pergola’s, die over de gehele breedte van de achtergevel staan geplaatst. De pergola’s en de hagen zijn voorzien van planten die het gehele jaar door groen blijven en dus geen blad verliezen.

De buurtbarbecue kan beginnen

Ontmoeting mag dan een belangrijke pijler zijn, maar hoe maak je de gezamenlijke binnentuin aantrekkelijk voor alle bewoners? “De grond van het gezamenlijke gedeelte, gelegen aan de zijde van de appartementen, glooit een beetje. Er komt beplanting in te staan, net als een pergola in de vorm van een kas. Een subtiele verwijzing naar het Westland”, knipoogt Van Leeuwen. “Daarnaast liggen er twee kleine vlonders op dit gedeelte, waardoor je er met andere bewoners kan vertoeven. Zet wat picknickbanken neer en de buurtbarbecue kan beginnen.” Volgens Van Leeuwen is dit gedeelte van het deklandschap een ‘kleine wereld op zich’. “Wie hier gaat zitten denkt: wauw, dit is een plek waar ik wel even kan verblijven.”

Hoge bomen vangen veel zon

Wie in de (gemeenschappelijke) tuin zit kijkt uit op meerdere hoge bomen. “Je kunt een beetje door de bomen heen kijken, zodat je de connectie houdt met de overkant. Het wordt een mooi groen volume, maar men is niet volledig vervreemd van de woningen aan de andere kant.” De bomen worden maximaal 20 meter hoog. Bij de keuze van de bomen wordt uiteraard rekening gehouden met klimaatadaptatie en biodiversiteit. De bomen moeten – net als de overige beplanting op het dek – bijdragen aan onder meer hittevermindering. Een impuls voor de leefkwaliteit van zowel mens als dier.

Gebruik en onderhoud

De landschapsarchitect wil ook nog even stilstaan bij het onderhoud. Zijn paradepaardje moet natuurlijk wel in topconditie blijven. ”Omdat we te maken hebben met een dektuin is het advies en uitgangspunt dat alles in eigendom is van een VvE (Vereniging van Eigenaars). Wel wordt specifiek privégebruik van de terrassen toebedeeld aan de bewoners van de grondgebonden woningen. Zij kunnen dus exclusief gebruikmaken van hun eigen terras. Deze blijft in eigendom van de VvE, omdat de opbouwconstructie van het dek zich direct onder de tegels bevindt. Bewoners kunnen dus niet zomaar dingen in de grond plaatsen of verwijderen.” Van Leeuwen vraagt om het vertrouwen van de bewoners. “We hebben hier goed over nagedacht. Ga gerust met potten en plantenbakken aan de slag, maar laat wat erin zit lekker zitten. Je hoeft er niet veel aan te doen.”

Elkaar opzoeken

Als Van Leeuwen over vijf jaar door het deklandschap loopt, hoopt hij dat alles er piekfijn bij staat. “En dat mensen ook gewoon eigen bloempotten hebben neergezet.” In de nisjes tussen de privé-terrassen hoopt hij kleine bankjes te zien. “Dat bewoners daar lekker met hun buren zitten. Even koffiedrinken in de ochtendzon, terwijl de kinderen rondjes rennen om het open centrale gedeelte met de bomen heen. Ik zie het al helemaal voor me. Ook dat mensen elkaar opzoeken in de gezamenlijke ruimte en niet op hun eigen terras blijven zitten.”

'De balans is nu optimaal'

De landschapsarchitect is trots op het resultaat. “We hebben het voor elkaar gekregen om een balans te vinden tussen het optimaliseren van de privéruimte en de zoektocht naar een soort dakpark. De ruimte is nu speels, open, toegankelijk voor bewoners en desgewenst ook privé. Ik ben blij dat de balans nu optimaal is.” De dektuinen van Aan de Kade fase 2 brengen rust, ruimte en ontmoeting samen op één plek. Het ontwerp laat zien hoe je in een compacte wijk toch een fijne buitenruimte kunt creëren. Het project gaat nog dit voorjaar in verkoop.